Son illərdə kütləvi informasiya vasitələrində böyük diqqət “İslam Fundamentalizmi”deyə adlandırılan “təhlükəyə” verilməkdədir. Əfsuslar olsun ki, Qərb mediyasında məqsədli, qərəzli məlumatlandırmanın təhrif olunmuş qatışığı və bəzi “cahil, avam” müsəlmanların əməlləri səbəbindən dolayı “İslam” kəliməsi demək olar ki, terror kəliməsi ilə sinonim olaraq işlədilir.

Bununla belə, serblər (xristianlar) müsəlmanları qətl etdikləri zaman və Bosniyada günahsız qadınları zorladıqda, onlara “xristian terroristlər”adı verilmədi və verilmir. Həmçinin Şimali İrlandiyada baş verən hərəkətlərə, əməllərə “Xristian” terrorizmi adı verilmir. Həmçinin, sağ qanad Xristian partiyası Birləşmiş Ştatlarda abort klinikasını bombaladıqda onlara Xristian terroristləri adı verilmədi. Bu faktlar üzərində düşündükdə, belə qənaətə gəlmək olar ki, kütləvi informasiya vasitələrində ikili standart mövcuddur. Bunlara baxmayaraq dini hisslər əvvəlcə qeyd olunan “xristian “ münaqişələrində mühüm rol oynayır. Media onlara dini adlar vermir. Çünki onlar güman edirlər ki, bu cür barbar hərəkətlərin Xristianlığın təlimləri ilə heç bir əlaqəsi yoxdur. Bunula belə, müsəlmanlar ilə əlaqədar bir şey baş verdikdə, onlar adətən İslamın özünü təqsirləndirməyə cəhd edirlər. Yolunu azmış insanı yox!

Əlbəttə, islam dini döyüşə icazə verir-döyüşə icazə verməyən hər hansı bir din və yaxud sivilizasiya heç zaman yaşaya bilməzdi.Lakin əlbəttə ki, islam dinin günahsız insanlara, qadınlara və yaxud uşaqlara qarşı işlənən hücumları təsdiqləmir və onlar ilə qəti razılaşmır. Ərəb dilində “cihad” sözü adətən “müqəddəs müharibə” kimi tərcümə olunur. Bu söz sadəcə “cəhd göstərmək, mübarizə aparmaq” mənasını ifadə edir. Ərəb dilində müharibə sözü “harb”dır, cihad deyil. “Mübarizə aparmaq” yəni cihad etmək deməkdir. İslamı, müsəlmanları və yaxud müsəlmanların zülm olunduğu torpaqları azad etmək üçün əlbəttə cihada icazə verilir və hətta buna təşviq olunur.

Bununla belə, bu cür istənilən əməllər, hərəkətlər İslam dininin ayinlərinə müvafiq olaraq həyata keçirilməlidir. İslam həmçinin açıq-aydın “qanunu öz əlinə almağı” qadağan edir. Yəni bu o deməkdir ki, fərdi müsəlmanlar öldürmək, cəzalandırmaq və yaxud əziyyət verməkdə istədikləri cür hərəkət edə bilməzlər.

Məhkəmə və cəza, qanuni səlahiyyət orqanı və elmli hakim tərəfindən həyata keçirilməlidir. Həmçinin, müsəlman dünyasında baş verən hadisələrə nəzər salsaq, yadda saxlamaq lazımdır ki, uzun müddətli müstəmləkəçilik müsəlman ölkələrinin əksəriyyətində bu yaxınlarda sona çatmışdır. Bu müddət ərzində, əsasən də Qərb millətləri olan xristianlar tərəfindən bu ölkələrdə olan insanlar mədəni, maddi və dini cəhətdən ististmar olunmuşdurlar. Bu acınacaqlı dövr bir çox müsəlman ölkəsində həqiqətdə başa çatmamışdır.

Həmçinin media vasitəsilə Qərb dünyasında olan insanlara İraqda olan Səddam Huseyin və Livyalı Muammar Qaddafi kimi zalımlar “islam” şəxiyyətləri kimi təqdim olunur. Halbuki bunun əksi həqiqətə daha uyğundur. Bunlardan heç biri hətta islam dinini ideologiya olaraq belə qəbul etmirlər. Gücsüz insanları idarə etmək üçün sadəcə islami şüarlardan istifadə edirlər. Onların islamdan payı Hitlerin Xristianlıqdan payı qədərdir! Ona görə də, bunu demək kifayətdir ki, terrorizm və günahsız insanları öldürmək islamın ayinləri ilə birbaşa ziddiyyət təşkil edir.