SƏCDƏNİN ÜSTÜNLÜYÜ
Peyğəmbər – səllallahu aleyhi və alihi və səlləm – demişdir: «Mənim ümmətimdən elə bir adam yoxdur ki, qiyamət günü onu görəndə tanımayım». Ondan soruşurlar: «Ya Rəsulullah! Bu qədər adamın içində Sən onları necə tanıya bilərsən? O belə cavab verir: «Tutaq ki, ilxının salındığı tövləyə girmisiniz. Orada çoxsaylı qara atlar vardır. Lakin bir at da vardır ki, alnında, əllərində və ayaqlarında ağ xallar vardır. Onu tezcə seçərsinizmi?» Dedilər ki, bəli. Onda dedi: « Mənim ümmətim həmin gün səcdədən üzü ağdır, dəstəmaz almaqdan əlləri və ayaqları dümaqdır» ( Əhməd, ət-Tirmizi. Səhih hədisdir. «Səhih» əsərində).
O deyir: « Əgər Allah Cəhənnəm əhlindən birinə rəhm eləsə, mələklərə əmr edər ki, onu oddan xaric etsinlər. Əgər bəndə ibadət etmişsə, onun alnında səcdənin izləri qalmış olur. Allah odu səcdə izini yandırmaqdan məhrum etmişdir. Adəm övladının hər yerinə od toxunar, alnındakı səcdə yerindən başqa bütün Adəm övladı odda yanar» (əl-Buxarı və Müslim).
YERDƏ VƏ HƏSİR ÜSTÜNDƏ SƏCDƏ ETMƏK
