PEYĞƏMBƏRİN (s.a.v.) FATİHƏDƏN SONRA QİRAƏTİ
Başqa bir hədisdə deyilir: « Sübh namazında Rəsulullah –səllallahu aleyhi və alihi və səlləm- Quranın ən qısa iki surəsini oxudu. Ona dedilər: «Ya Rəsulullah! Nə üçün belə qısaltdın?» O buyurdu: « Uşağın ağlamaq səsini eşitdim. Zənn etdim ki, anası bizimlədir, namaz qılır. Buna görə də ananı tez uşağın harayına göndərmək istədim».
O deyərdi: « Mən namaza başlayanda onu uzaqmaq istəyirəm. Amma uşağın ağlamağını eşidəndə onu qısaltmalı oluram. Mən öz uşağının ağladığını eşidən ananın necə narahat olduğunu bilirəm» ( əl-Buxarı və Müslim).
Həmişə namazı surənin birinci ayəsi ilə başlayar və çox zaman onu axıra qədər oxuyardı. O deyərdi: «Hər bir surəyə onun rüku və səcdə payını verin» və ya «hər bir surənin rükəti vardır» (İbn Nasr və ət-Təhavi. Səhih hədisdir).
«Bəzən surəni iki rükət arasında bölərdi» (Əhməd və Əbu Yəla). Bəzən də surəni bütövlükdə ikinci rükətdə təkrar oxuyardı. Bəzən isə bir rükət iki və daha artıq surəni birləşdirərdi: «Ənsarlardan bir nəfər Quba məscidində imamlıq edirdi. Hər dəfə «əl-Fatihə» dən sonra başqa surəni oxumazdan əvvəl «Qul huva Allahu əhəd» («əl-İxlas») surəsini oxuyur, tamamlayır, sonra başqa bir surəni oxuyurdu. O, hər rükətdə təkrar edərdi. Dostları ona (irad tutaraq) deyirlər: «Sən hər dəfə bu surə («əl-İxlas») ilə başlayırsan. Görürsən ki, tək bunu oxumaq bəs deyil mütləq əlavə başqa surəni də oxuyursan». O ( cavabında deyir: «Mən bu surəni tərk edən deyiləm. Əgər istəyirsiniz mən sizə imam olum, onda mən belə qılacağam. Yox, istəməsəniz qoy başqası imam olsun.
Onu öz aralarında ən yaxşısı hesab etdiklərinə görə başqası ilə əvəz etmədilər. Peyğəmbər – səllallahu aleyhi və alihi və səlləm- onların yanına gəldikdə əhvalatı ona danışdılar. O dedi: «Ey filankəs! Dostlarımın istəyini yerinə yetirməyə sənə nə mane olur? Hər rükətdə bu surəni mütləq oxumağa səni nə vadar edir?» Həmin kişi deyir: «Mən bu surəni çox sevirəm». Peyğəmbər – səllallahu aleyhi və alihi və səlləm- deyir: «Sənin ona məhəbbətin səni cənnətə daxil etdi» ( əl-Buxarı və ət-Tirmizi. Səhih hədisdir).
PEYĞƏMBƏRİN (s.a.v.) EYNİ MƏNALI SURƏLƏRİ VƏ BAŞQALARINI BİR RÜKƏTDƏ TOPLAMASI
Peyğəmbər –səllallahu aleyhi və alihi və səlləm- bir rükətdə yaxın mənalı iki surəni oxuyardı. Belə ki, «ər-Rəhman» (55:78) və «ən-Nəcm» (53:62) bir rükətdə; «əl-Qəmər» (54:55) və «əl-Haqqə» (69:52) bir rükətdə; «ət-Tur» (52:49) və «əz-Zariyat» (51:60) bir rükətdə; «əl-Vaqiə» (56:96) və «Nun» (68:52) bir rükətdə; «əl-Məaric» (70:44) və «ən-Naziat» (79:46) bir rükətdə; «əl-Mutəffifin» ( 83:36) və «Əbəsə» (80:42) bir rükətdə; «əl-Muddəssir» (74:46) və «əl-Muzzəmmil» (73:20) bir rükətdə; «əd-Dəhr» («əl-İnsan») (76:31) və «əl-Qiyamə» (75:40) bir rükətdə; «ən-Nəbə» (78:40) və «əl-Mursəlat» (77:50) bir rükətdə; «əd-Duxan» (44:59) və «ət-Təkvir» (81:29) bir rükətdə oxunardı (əl-Buxarı və Müslim).
Bəzən isə «əl-Bəqərə», «ən-Nisa» və «Ali İmran» kimi yeddi uzun surəni bir rükətdə gecə namazında toplayardı və deyərdi: «Ən yaxşı namaz qiyamı uzun olandır» (Müslim və ət-Təhavi).
Əgər o, «… məgər bu, ölüləri diriltməyə qadir olmaq demək deyilmi?” ayəsini oxusaydı deyərdi: «Subhanəkə, fə bələ» («Sən pak və nöqsansızsan, bəli»). Əgər o, «Ən Uca olan Rəbbinin adını pak və müqəddəs tutub şəninə təriflər de!» (əl-Əla,1) ayəsini oxusaydı, deyərdi: «Subhanə Rabbiyəl-Əla» («Uca Rəbbim Pak və nöqsansızdır») (Əbu Davud və əl-Beyhəqi. Səhih hədisdir).
YALNIZ FATİHƏNİ OXUMAQLA KİFAYƏTLƏNMƏYƏ İCAZƏ VERİLMƏSİ
