BİRİNCİ TƏŞƏHHÜD
Peyğəmbər – səllallahu aleyhi və alihi və səlləm- ikinci rükəti bitirdikdən sonra təşəhhüd üçün oturardı. Əgər namaz Sübh namazında olduğu kimi iki rükət olurdusa, iki səcdə arasında olduğu kimi sol ayağının üzərində, sağ ayağını dik qoyaraq (« iftiram») oturardı (ən-Nəsai ( 1/173). Səhihdir). Həmçinin üç və dörd rükətli namazların birinci təşəhhüdündə də belə oturardı ( əl-Buxarı və Əbu Davud).
Bunu « namazı düzgün qılmayan»a da əmr edərək demişdir: « Əgər namazın tən yarısında otursan, rahatlan, sol dizini büküb onun üstündə otur və təşəhhüd et» ( Əbu Davud və əl-Beyhəqi. Etibarlı istinadla).
Əbu Hüreyrə – radıyallahu anhu- demişdir: « Mənim dostum – səllallahu aleyhi və alihi və səlləm- it oturuşu ilə oturmağı mənə yasaq etmişdir» ( ət-Təyalisi, Əhməd və Əbu Şeybə).
«Həmçinin şeytan oturuşunu ( yəni ayaq barmaqlarını bükməyib düz saxlayaraq dabanları üzərinə çökməyi) qadağan etmişdir» ( Müslim, Əbu Uvanə və başqaları).
«Təşəhhüdə oturanda sağ ovcunu sağ budu ( başqa bir rəvayətdə: dizi) üstə qoyardı. Sol ovcunu sol budu ( başqa bir rəvayətdə: dizi) üstə qoyardı» (Müslim və Əbu Uvanə).
«Peyğəmbər – səllallahu aleyhi və alihi və səlləm- sağ dirsəyini sağ budunun üstünə qoyardı» ( yəni qolunu aralamazdı. Bax: İbn əl-Qayyim «əz-Zad» əsəri).
Bir kişi namazda oturub sol əlinə söykənmişdi. Bunu görəndə Peyğəmbər – səllallahu aleyhi və alihi və səlləm- dedi: « bu yəhudilərin namazıdır» ( əl-Beyhəqi və əl- Hakim. Səhih hədis hesab edilir. əz- Zəhəbi də bununla razı olmuşdur. Bax: «əl-İrva», 380).
Başqa bir hədisdə deyilir: « Bu cür oturmayın. Bu, əziyyətə məruz qalanların oturuşudur» (Əhməd və Əbu Davud. Etibarlı hədisdir).
Başqa bir hədisdə: « Bu qəzəbə gələnlərin oturuşudur» deyilir (Abdur-Rəzzaq və Addul-Haqq «Əhkam»- 1284).
TƏŞƏHHÜDDƏ BARMAĞIN TƏRPƏDİLMƏSİ
