MÜSƏLMANI TƏKFİR ETMƏYƏ MANE OLAN HALLAR
İbn Teymiyyə – rahmətullahi aleyhi – «Məcmuu Fətava» 22/41-də belə demişdir: «Bir kimsə Peyğəmbər – sallallahu aleyhi və səlləm – in Allahın Rəsulu olduğunu bilsə və buna iman etsə, bu kimsəyə bilmədiyi məsələlər çatana qədər Allah ona əzab verməz. Allah bir kimsəyə təbliğ (dəvət) çatmadan imanı tərk etdiyi üçün əgər əzab verməzsə, imanın bəzi şərtlərini tərk edən kimsəyə əzab verməməsi daha münasib və daha məntiqlidir. Lakin təbliğ olunduqdan sonra iman etməz və ya imanın bəzi şərtlərini tərk edərsə bu müstəsnalıq təşkil edir. Bu kimi hallarda Peyğəmbər – sallallahu aleyhi və səlləm – in yayılmış və məşhur olan sünnəti də elə belədir».
Sonra İbn Teymiyyə – rahmətullahi aleyhi – bu ifadələrinə gözəl misallar zikr etməkdədir. Mustəhazə halında olan qadının vəziyyəti də onlardan biridir: «Qadın mən çox şiddətli heyz oluram və bu hal məni namazdan, orucdan çəkindirir» dedikdə Peyğəmbər – sallallahu aleyhi və səlləm – ona: «İstihazə halında namaz qılmasını əmr etdi. Lakin (buna qədər) qılmadıqlarının qəza etməsini əmr etmədi».
Mən də deyirəm ki, bu hədisdə zikr edilən qadın Fatimə b. Əbu Hubeyşə – radıyallahu anhə – dir. Hədis isə Buxari, Müslim və kitabım «Səhih Əbu Davud» 281-də və s. kitablarda rəvayət edilmişdir. Bu hədisin bir bənzəri də Abdurrahman b. Auf və zövcəsi Ummi Həbibə b. Cəhşin hədisidir. Mustəhazə halı yeddi il çəkmişdir. Hədis Buxari, Müslim və Səhih Əbu Davud 283- də rəvayət edilmişdir.
Bu məsələ ilə bağlı üçüncü misal da, Həmənə b. Cəhşin hədisidir. Şeyxülislam İbn Teymiyyə – rahmətullahi aleyhi – nin işarə etdiyi bu səhabə xanımdır. Hədisdəki ifadəsi belədir: «…Mən çox şiddətli heyz oluram. Bu haqda fikrin nədir? Məni namazdan, orucdan və s. şeylərdən çəkindirdi…».
