İMAM ŞAFİİ VƏ İMAM ƏHMƏD MÜBAHİSƏSİ
Subki «Tabaqatu Şafiyyətul Kubra» 1/220 isimli kitabında belə demişdir: «Hekayə (rəvayət) olunduğuna görə İmam Şafii ilə İmam Əhməd bir-birləri ilə namazı tərk edən haqqında mübahisə etdilər.
Şafii: Ya Əhməd! Namazı tərk edən kafir mi olur deyirsən?
Əhməd: Bəli, dedi.
Şafii: O, kimsə kafir olduğu vaxt nə ilə müsəlman olur?
Əhməd: Lə İləhə İlləllah Muhəmmədən Rəsulullah ilə.
Şafii: Axı, həmən şəxs bu sözü heç tərk etməmişdir.
Əhməd: Namaz qılaraq müsəlman olur.
Şafii: Kafirin namazı səhih olmadığına görə, namazla onun müsəlmanlığına hökm verilməz, deyincə İmam Əhməd susmuşdur.
Mən də deyirəm ki, iki səbəbdən bu mübahisə İmam Əhməddən gəlməz.
BİRİNCİSİ: Bu mübahisə hekayəsi sabit deyildir. Buna görə də qissəni söyləyən Subki onu nəql edərkən sözünə: «Hekayə (rəvayət) olunduğuna görə» deyə başlamışdır. Bu hekayənin sənədi munqatidir (yəni qopuqdur).
İKİNCİSİ: İmam Əhməd – rahmətullahi aleyhi – nin mücərrəd namazı tərk edən bir müsəlmanı təkfir edir sözünə əsasən söyləmişdir. Açıqlanması keçdiyi kimi İmam Əhməd – rahmətullahi aleyhi – nin mücərrəd namazı tərk edən bir müsəlmanı təkfir etməmişdir. Bu hekayəni söyləyən olsa-olsa zamanımızdakı mücərrəd namazı tərk edən müsəlmanları təkfir edən bəzi kimsələrdir. Mənim onlardan ümidim – kitabı, üzərində bina etdiyimiz – bu səhih hədis ilə tanış olduqdan sonra bu hədisə uyğun Əhməd və digər hənbəli məzhəbinin böyük imamlarının sözlərinə qayıtmalarıdır.
